سعید تمر

آینده خوشی برای همه میخواهم به روشی منظم

سعید تمر

آینده خوشی برای همه میخواهم به روشی منظم

این دفتر شلوغ و بینظم من است. دفتر شخصی.
شاید چند پیوند مفیدی برایتان وجود داشته باشد.
به زودی افتتاح سایت رسمی خودم را در اینجا اعلام خواهم کرد.
tamar.ir
---------------
خوش به حال آنانی که چهل سال اول زندگی خود را به خودشان اختصاص می دهند و باقی را وقف مردم می کنند
و
بدا به حال آنانکه جابه جا

تبلیغات
Blog.ir بلاگ، رسانه متخصصین و اهل قلم، استفاده آسان از امکانات وبلاگ نویسی حرفه‌ای، در محیطی نوین، امن و پایدار bayanbox.ir صندوق بیان - تجربه‌ای متفاوت در نشر و نگهداری فایل‌ها، ۳ گیگا بایت فضای پیشرفته رایگان Bayan.ir - بیان، پیشرو در فناوری‌های فضای مجازی ایران
طبقه بندی موضوعی
پیوندها

در خبرها (همچنین پیامک های همراه اولی ها) آمده بود که یک از اوپراتورهای بزرگ تلفن کشور یک بازار اختصاصی به اسم «اول مارکت» را راه اندازی کرده است. به ظاهر خبر خیلی خوبی است. بخصوص که اوپراتورهای تلفن همراه همگی پروژه های تحقیقاتی و آینده نگرانه ای برای آمادگی به تغییرات پرشتاب کسب و کار در دست اقدام دارند.

به نظر این نگارنده، خبر فوق به احتمال زیاد می تواند نشانگر یک رفتار غیرحرفه ای و کشنده نوآوری در فضای کسب و کار کشور باشد. در ادامه این مورد را توضیح می دهم.
الف- به شخصه هیچ آشنایی شخصی با فعالان حوزه بازار اپلیکیشن ها (فایلهای اجرایی که با همه گیری محصولات قابل همراه مصطلح شد و الان ویندوز دسکتاپ هم برای خود اپلیکیشن دارد) ندارم هرچند چندین سال وسوسه ورود به این حوزه را داشتم.
ب- بازار (یا کافه بازار) بعنوان یک اپلیکیشن مرسوم برای دسترسی به محصولات اندرویدی در بین کاربران کشور شناخته شده است. البته چندین مارکت دیگر نیز وجود دارند که خلائ ها تحریم و غیره را در این سالها پر کرده بودند.
سوالی که با اقدام همراه اول بوجود می آید این است که کافه بازار بعنوان یک کارآفرین و یا استراتآپ وطنی در رقابت با یک غول چندین هزارمیلیاردتومانی شانسی برای بقا خواهد داشت یانه؟ فضای کسب و کار دیجیتال کشور ما محدود است، آیا تلاشی برای خرید مجموعه کافه بازار از سوی همراه اول انجام شده است یا نه؟
اگر همراه اول به جای هزینه های سرمایه گذاری و تیم سازی  برای تولید مارکت اول، با مقداری به مراتب کمتر کل مجموعه کافه بازار را می خرید کشورمان در این حوزه بیشتر سود می کرد یا وقتی خود به رقابت با یک شرکت نحیف برمی خیزد؟
ج- بیایید نگاهی بیاندازیم به تجربه غولهای فناوری آمریکایی. همین دیروز خبر خرید 16 میلیارد دلاری اینتل برای جذب شرکت  آلترا یکی از تولید کنندگان FPGA منتشر شد. 
اینتل قبلا SPSS را خریده بود، دل شرکت STATISTICA را میخرد، فیسبوک اینستگرام را  و گوگل موتورولا را و قس علی هذا.
چرا این شرکت ها برنمی گردند و از اول محصولات مشابه  را خلق کنند؟
مطمئنا این شرکت ها حساب کار دستشان است و دقیقا می توانند محاسبه کنند که خرید به صرفه تر از سرمایه گذاری از صفر است.
اما این رفتار آنها، مقوله مهم دیگری را در فضای کسب و کار کشورشان فراهم می آورد: ریسک نوآوری! در آن فضا، هرکسی چند سال برای یک فناوری تلاش می کند و به سهم بازار خوب می رسد کمتر نگران ورود غولهای ثروتمند خواهد بود. 
اما در ایران، ممکن است شرکتی که چندین سال است نیازهای به رسمیت شناخته نشده کاربران را تامین می کرده است خود را در کوران رقابت با یک غول چندین هزارمیلیارد تومانی ببیند، انگار که یک ماشین با سرعت 200 کیلومتر از دونده استقامتی ما (کارآفرین کوچک اندازه) سبقت بگیرد، بدون آنکه اهمیت به حضور استقامتی چندین سال گذشته اش داده شود.
د- شرکتی شهرستانی را می شناسم که پنج سال برای توسعه محصول فناورانه اش وقت و انرژی صرف کرده است. آنها در مراجعه به بانک ... که در حوزه تخصصی ... میتوانست سرمایه گذاری کند به جلسه ای با مجموعه فناوری آن بانک داشتند. حدس بزنید رفتار مدیران عامل ما چه بوده است؟ آنها بعد از اخذ ایده کار، به جای گرفتن دست آن شرکت، اقدام به تعریف پروژه بزرگ طراحی و ساخت ... می زنند و شرکت شهرستانی را روانه شهرستان می کنند. شرکت شهرستانی می گوید حداقل دوسال طول می کشد که محصول آنها مثل محصول ما آب بندی شود و بنا به ادعای شرکت شهرستانی، محصول آنها در حداقل هشت شهر کشور به بهره برداری رسیده است اما الان دریغ از سرمایه گذاری برای پیاده سازی همه ابعاد محصول.
مدیرعامل جوان شرکت شهرستانی میگوید الان واهمه دارم حتی محصولم را معرفی کنم!
ه- اگر قدرتی داریم به فضای کسب و کار فکر کنیم. یادم می آید روزی با یک مدیر  دولتی [از نوع هلدینگی] تازه منصوب شده (که یک مدیرعامل بخش خصوصی فوق العاده است) جلسه ای داشتیم. تنها نتیجه ای که پس از جلسه رسیدم این بود که ایشان هنوز متوجه نشده است که یک مدیر دولتی باید به منافع عمومی کشور فکر کند  و نه رقابت با شرکتهای کوچکتر! ایشان منافع شرکتهای زیرمجموعه اش را هدف دولت تصور می کرد! انگار او فقط باید با بخش خصوصی رقابت کند! 

وقتی در یک فضای کسب و کار، ریسک نوآوری بالا باشد آیا برای مهندسان و نوآوران ما می صرفد که سالها صبوران به توسعه محصول بپردازند؟ گرایش به استخدامهای دولتی یا فعالیت در حوزه های غیر تخصصی و دلالی چگونه تقویت می شود؟

چند توصیه:
شورای مدیریت فضای کسب و کار کشور، به کنترل قدرت انحصاری شرکت های بزرگ توجه بیشتری کند. بالاخره اوپراتورهای تلفن همراه، به اطلاعات و ابزارهایی دسترسی دارند که نباید در مقابل شرکت های کوچکتر به صورت انحصاری از آن بهره بگیرند.
به شرکتهای رقیب اوپراتور توصیه می شود حتما برای جذب شرکتهای فناورانه کوچک که لیاقت خود را به اثبات رسانده اند تلاش کنند.
شرکت های نوآور نیز توجه کنند اگر مجموعه خود را واگذار کنند میتوانند حفظ نیروی مدیریتی فعلی را در ساختار ادغامی خواستار باشند یا با سرمایه بدست آمده فضاهای نوآورانه دیگری را هدف کنکاش و ابداع خود قرار دهند و اینگونه است که کشوری آباد و ثروتمند ساخته می شود.
 
سعید تمر

نظرات  (۰)

هیچ نظری هنوز ثبت نشده است

ارسال نظر

ارسال نظر آزاد است، اما اگر قبلا در بیان ثبت نام کرده اید می توانید ابتدا وارد شوید.
تجدید کد امنیتی