سعید تمر

آینده خوشی برای همه میخواهم به روشی منظم

سعید تمر

آینده خوشی برای همه میخواهم به روشی منظم

این دفتر شلوغ و بینظم من است. دفتر شخصی.
شاید چند پیوند مفیدی برایتان وجود داشته باشد.
به زودی افتتاح سایت رسمی خودم را در اینجا اعلام خواهم کرد.
tamar.ir
---------------
خوش به حال آنانی که چهل سال اول زندگی خود را به خودشان اختصاص می دهند و باقی را وقف مردم می کنند
و
بدا به حال آنانکه جابه جا

تبلیغات
Blog.ir بلاگ، رسانه متخصصین و اهل قلم، استفاده آسان از امکانات وبلاگ نویسی حرفه‌ای، در محیطی نوین، امن و پایدار bayanbox.ir صندوق بیان - تجربه‌ای متفاوت در نشر و نگهداری فایل‌ها، ۳ گیگا بایت فضای پیشرفته رایگان Bayan.ir - بیان، پیشرو در فناوری‌های فضای مجازی ایران
طبقه بندی موضوعی
پیوندها

در سناریونگاری، حداقل در رویکرد شوارتز، ماتریس بیشترین عدم قطعیت بیشترین اثرگذاری ساخته میشود که آن هم از روی سوال کلیدی، عوامل اثرگذار، پیشرانها و عدم قطعیتها برافراشته می شود.

اما ما به شدت وسوسه ایم که شهودمان را بعنوان سناریو ارایه کنیم. معلوم نکرده ایم که مزیت و مضار این وسوسه چیست.

اجازه دهید در مورد همه پرسی استقلال برای اقلیم کردستان که آقای بارزانی پیش کشیده اند را سریع بررسی کنیم.

0- بهتر بود ما نیم نگاهی به نیات بازیگران می انداختیم. به نظر من بارزانی که موعد حکومتش خیلی وقته تمام شده است نیات شخصی قویی دارد که قهرمان مرد کرد شود. ترس از قدرت یابی بغداد نیز هست. آمریکا نیز نمی خواهد کیک ایران در عراق کامل باشد. بازی روانی غربیها و آمریکا برای تحمیل یک شکل جدید به مرزها بین ایران عراق و ترکیه هم هوشمندانه است. اما واکنش منطقه ما چه می تواند بهینه باشد؟


-----------------------

سناریوی انفعال(بهانه ای کاشته شد):

همه چیز به خوبی گذشت، همه پرسی طبق ذات مردم ما، با موفقیت 98 درصدی استقلال خواهی تمام شد. صبح روز بعد از جشنها، بارزانی ماند و همه پرسی اش. هیچ تغییری نمی شود و این همه پرسی می ماند تا بعدها بهانه های دیپلوماتیک و مشروع برای زیادت خواهی اقلیم شود. بغداد هم نفس راحتی می کشد که الان موقع هیچ اقدامی نیست و هیاهو خوابید. بارزانی کاری که هر روز میکرد را اینبار هم تکرار کرد. یک گل دیگر هم زد.

سناریو صیاد:

بارزانی و همه پرسی اش منتظر یک بحران در بغداد یا کشورهای همسایه هستند تا عملا راه مستقل را بپیمایند. عملا بغداد و اربیل دو موجودیت می شوند و بارزانی نیازی به حقوق نفتی کارکنان از بغداد ندارد. به نظر می رسد بغداد فقط کرکوک را حفظ کند مشکلی با اربیل ندارد. هوشمندی غربیها و کردها در هجمه مهاجرتی به کرکوک ثمر داده است. کرکوک حق المعامله استقلال شده است. کشورهای منطقه با واقعیت جدید کردستان کنار می آیند و سهم خواهی ها شروع می شود.

اما با حذف دشمن خارجی از اقلیم، اختلافات و گسست بارزانی ها و سلیمانیه کم رنگ نشده است. آیا کردستان یک دموکراسی واقعی را می تواند نمایش دهد؟ بخصوص که سلیمانیه حمایت بزرگ ایران را نیز دارد. وضعیت مردم اقلیم هرگز بهتر از دوران دو دهه اخیر نیست. تنها آینده زیبا در قبال توسعه اجتماعی همه کشورهای منطقه است.


سناریو طوفان جنوب:

معادله برخلاف تصور بارزانی پیش رفت. طی اتفاقات از کنترل خارج شده در کرکوک، بغداد فرمان آماده باش به نیروهای نظامی داده و کرکوک را از دست پیش مرگه ها خارج کردند و اما این تازه شروع کار بود. نظامیان بغداد در مسیر اربیل قرار گرفته اند و بارزانی و حکومتش درخواست مداخله نظامی آمریکا را دارند. توافق فدرالی بغداد اربیل به سرعت به تاریخ پیوست و بعد از سرنگونی حزب حاکم اربیل، دولت جدید کردی در اقلیم تشکیل می شود.


سناریوی برخورد بزرگ:

معادله را بغداد تعیین می کند. بغداد با گسیل نیروهایش به سمت اربیل با مداخله هوایی آمریکا مواجه می شود. آمریکا به بهانه هدف قراردادن حشد الشعبی نیروهای ارتش عراق را هدف قرار داده است. اما بغداد ول کن نیست. ارتش عراق فرارتر از انتظار ظاهر شده است. حشد الشعبی در ارتش عراق ادغام شده و نیروهای بیشتری در اختیار بغداد قرار می گیرد. نیروهای کرد ارتش عراق در برخی مراکز به نیروهای پیشمرگه ملحق شده اند. اما طوفان بغداد بزرگتر از آن است که تسلیم شود. بالاخره با توافق کشورهای بزرگ، بغداد از تصرف و سرنگونی دولت بارزانی سرباز می زند ولی دیگر بارزانی را نماینده کردها نمی داند.

آمریکا اصرار دارد ارتش عراق به خط سبز برگردد. برای اولین بار آمریکا علیه بغداد مداخله کرده است. صحنه جنگ با رهاسازی قدرت اعراب سنی و داعشیان علیه مواضع کردها در سوریه پیچیده تر هم شده است. کردها در فشار عجیبی گیر افتاده اند. انگار همه اعراب علیه تجزیه بسیج شده اند. بغداد مستعد یک حکومت توتالیته است و این پایانی برای رویای بارزانی هاست!

-----------------

این سناریوها بدون چارچوب مدون نوشته شده اند. بعد از چندی برمی گردیم و بیشتر راجع به چارچوبهای نادیده گرفته شده بحث می کنیم و اهمیت این چارچوبها را بیشتر حس خواهیم کرد. شاید هم بی چارچوبی برجسته ای در جریان نبوده و شهود ما خود چارچوب دار بوده است و ما نمی دانستیم.

زمان بگذرد بهتر است.

نظرات  (۱)

سلام آقای تمر
تورکیه و ایران در سناریوها نیستن؟
پاسخ:
سلام دوست عزیز
ممنون از توجهت. سوالتان بجاست.
در این نوشته، قصد من خود مساله یعنی کردها نبودند. مساله من خود سناریونگاری بود و آنهم بدون چارچوب.
قرار گذاشتم که برگردیم و بعد از فروکش کردن احساسات، این رویه که کشش بنده به این نوع سناریوی بینظم بود را نقد کنم.

1- در این سناریو همانطور که اشاره کردید بازیگران منطقه ای، در پشت بازیگر قانونی(بغداد) محو شدند. بی شک بغداد بدون اراده ترکیه و ایران چنین نقشی ایفا نمی تواند کند. اساسا به سختی می شود دولت های فعلی عراق را دولت دانست!! قانون اساسی که آمریکایی ها به خورد عراق دادند یک خلا قدرت همیشگی ایجااد می کند که فقط با اراده خارجی میشود درآن کاری پیش برد.
2-به نظرم سناریوهای یک تا سه، انگار توالی زمانی دارند و هیچگاه نافی هم نیستند!!
3- در سناریونگاری به روش سیستماتیک، هدف پیش بینی یا گنجاندن آینده محقق ممکن در یکی از داستانها نیست بلکه هدف ایجاد آمادگی حداکثری در بازیگری خود ماست!
4- دراین رویه بی نظم، اساسا ما و مساله ما مشخص نبود!! لذا معلوم نبود برای چه آماده می شدیم؟!

این نکات نشان می دهد نیازمند فهم عمیق از کارکرد ابزار سناریو هستیم تا بتوانیم سناریونگاری منظم را منظم پیاده کنیم!!

سناریو بدون چارچوب، یک گفتگوی بی هدف است!

ارسال نظر

ارسال نظر آزاد است، اما اگر قبلا در بیان ثبت نام کرده اید می توانید ابتدا وارد شوید.
تجدید کد امنیتی