سعید تمر

آینده خوشی برای همه میخواهم به روشی منظم

سعید تمر

آینده خوشی برای همه میخواهم به روشی منظم

این دفتر شلوغ و بینظم من است. دفتر شخصی.
شاید چند پیوند مفیدی برایتان وجود داشته باشد.
به زودی افتتاح سایت رسمی خودم را در اینجا اعلام خواهم کرد.
tamar.ir
---------------
خوش به حال آنانی که چهل سال اول زندگی خود را به خودشان اختصاص می دهند و باقی را وقف مردم می کنند
و
بدا به حال آنانکه جابه جا

تبلیغات
Blog.ir بلاگ، رسانه متخصصین و اهل قلم، استفاده آسان از امکانات وبلاگ نویسی حرفه‌ای، در محیطی نوین، امن و پایدار bayanbox.ir صندوق بیان - تجربه‌ای متفاوت در نشر و نگهداری فایل‌ها، ۳ گیگا بایت فضای پیشرفته رایگان Bayan.ir - بیان، پیشرو در فناوری‌های فضای مجازی ایران
طبقه بندی موضوعی
پیوندها

۳۴ مطلب با موضوع «آینده پژوهی» ثبت شده است

وقت آن است که به توجهات شما توجه کافی شود. وقتی شما لایک می کنید فیسبوک می تواند لایک شما را بفروشد. چرا به شما توجه کافی و نقد نکند؟



سعید تمر

پیش از این در نوشته ای اشاره کردیم پافشاری بر اصول بنیادین انقلاب اسلامی ایران بر شبکه تعاملات راهبردی ایران اگر متمرکز و محدود نباشد، ایران را به عنصر ثابت معادلات تبدیل کرده و موجب انفعال شدید و نادیده انگاری شدید ایران خواهد شد.


نزدیکی  عربستان سعودی و اسراییل و تظاهر علنی به این نزدیکی امری نیست که به این سادگی بتوان از آن غفلت نمود.

در این سوی میدان، ایران نیز کم آلارم اشتباه به رقبا و دوستان سنتی خود نداده است. روابط ایران و هند، نباید مغفول از روابط راهبردی ایران و پاکستان باشد و آن نیز تحت تاثیر روابط چین و پاکستان.

هر چه هست، راهبردهای ناشی از انقلاب اسلامی ایران و تفکیک آن از روابط پیشین، امری نیست که بتوان با ویژگی عنصر ثابت تداوم یابد.

قهرمان جدید ما کیست که طراح هسته سخت اتحادهای ایران  باشد؟ آیا منتظر خواهیم بود که یارگیری های دیگران تعیین کند با چه کسی می توانیم باشیم و با چه ها نه؟

از این انفعال باید ترسید

از نقش عنصر ثابت غیرقابل مذاکره باید ترسید.

این هشدار را زمانی می گوییم که ایران مست نتیجه گیری ها در عراق و سوریه و لبنان است نتیجه گیری هایی که حاصل سرمایه گذاری ایران نبود بلکه تحرکات دشنمان ایران بود که نتوانستند به اهدافشان برسند. یعنی ما در موضع دفاعی جانانه بدان دست یافته ایم، یا بهتر بگوییم چیزی که از آن ما بود را در عراق بدست آوردیم، نقد کردیم نه بیشتر.

باید از روزی ترسید که ایران فضای تنفسی برای اقتصاد بزرگش در منطقه را نتواند گسترد. دریچه اقتصاد ما در همین منطقه باید باشد نه در جایی دور. 

شاید باید تسلیم شرایط باشیم و در فضای اندک خود، بهترین بازی ممکن را نمایش دهیم، شاید باید به نقشه جدید ترسیمی دیگران احترام بگذاریم و در کشورهای دوست، نه بعنوان مهمان، که بعنوان یک شریک، زیست کنیم و باور کنیم که ما نیز هستیم. تفاوتش در این است که باید عادت کنیم به بازی در کشورهایی که ساختار سیاسی ویرانی دارند در حالیکه ساختار های کشورهای رقیب شده، یک نواخت تر است. آیا ایران در این نوع بازی، مهارت لازم را در لبنان بدست آورده است؟


تغییر در شبکه اتحادهای منطقه یک شبه بوجود نیامده است ولی عجیب نیست اگر یکشبه متحول شود.

از دوحالت خارج نیست. یا شبکه را فعالانه تغییر می دهی، یا برای بازی بهینه در شبکه ای که برایت گسترده اند آماده می شوی! کدام یک راحت تر است؟

برخلاف هموطنان، مبهوت تحرکات راهبردی کشور همسایه، ترکیه بوده و هستم. ایرانی چنین چابک آرزومندم.


پ.ن. در پی صحبت با دوستی که از کنترل ایران پس از برجام گفت و ما از قدمت این سیاست.

سعید تمر

قبل از دیدن فیلم معرفی ایده تونلهای ماشین برای فرار از ترافیک، سعی کردم تجسم کنم با چه ایده ای مواجهیم!

این توصیه کمک می کند اسیر تصویر آینده دیگران نمانیم. جدی بگیرید اگر اهل دلید.


فیلم آن را در این لینک

و

متن معرفی دیگری از آن را در این لینک بخوانید و ببینید.


به نظرم، حمل ماشین در قابهای آسانسوروار و ریل های تونل، یک ایده مزخرف محض است در حالیکه می توان خود انسان را حمل کرد چه ضرورتی است که اسب او را هم سوار قاب کنیم؟


به هر حال نباید به هر ایده ای زود خندید. با تجربه محدود امروز نه می توان ایده بنیادین آینده داد و نه به آن خندید. فقط می شود استدلال کرد که چرا این ایده خودخواهانه است.

-----------

پ.ن. تگ این پست آینده پژوهی شد.  تمایز قایل شویم به امر پژوهیدن آینده با خواندن نتایج کار دیگران. ایلان فرد بزرگی است. ولی خب، نتیجه کارش چه آن را آینده پژوهی ناب و رسمی بدانیم چه نه، در مورد ترافیک مزخرف بود بنظرم.

سعید تمر

دچار بن بست عجیبی هستیم. 

نه به برنامه ریزی عمیق انگیزه و باور داریم و نه نهادهایی که بتوان به پروفشن آنها دل بست، با اینحال، وقتی می گوییم سازمان برنامه و بودجه باید نهاد حرفه ای برای تدوین توسعه باشد، چنین پاسخ هایی می شنویم:

1) اینکه یک سازمان، به صورت متمرکز، بهتر از سازمانهای متولی امور، بتواند برنامه بنویسد توهم است.

حرف درست و بجایی است. حالا عواقبش را بررسی کنید ببینید واقعا می شود به این حرف زیبا و عمیق، اکتفا کرد؟

2) مقرر شد سازمانهای متولی خود برنامه ریز خود باشند، درست؟ گیریم که آنها نخواهند اخلاق پوفشنال سازمانی از خود بروز دهند یا اصلا ناتوان باشند، آنگاه چه کنیم؟ 

بنشینیم ناله کنیم یا مسوولیت همه این پیگیری ها را به سازمان برنامه و بودجه متمرکز کشور بازگردانیم؟

بنظرم باید بار سنگین این مسوولیت را با چنین شرط دلآزاری به عهده این سازمان نحیف بگذاریم. سازمانی که یک روزی روزگاری، به تیغ بودجه معتاد بود.

3) برمیگردیم به وضعیت سازمان برنامه و بودجه کشور و اتباع استانی اش. 

سازمان ها در دو سطح نیازمند فورسایت هستند. سطح سازمانی و سطح محصول.

سازمان برنامه و بودجه کشور، در سطح محصول بدجور بدنبال آینده پژوهی است ولی غافل نباید باشیم از فورسایت در سطح سازمان.

منظور ما از فورسایت در سطح سازمان یعنی آینده نگاری برای خود سازمان و ماموریتهایش است. برای منابع در اختیارش یعنی منابع انسانی اش است.

سازمان برنامه و بودجه برای مدتها محل رشد و باروری نیروهای مستعدی بوده است. این خصیصه باید احیا شود.

سازمان برنامه و بودجه الهام بخش دیگر سازمان ها برای رفتار حرفه ای بوده و باید باشد.

سازمان برنامه و بودجه باید از ویژگی لیدرشیپ به میزان اشباع انباشته باشد.

سازمان برنامه و بودجه، باید تبلور خواست عموم و رییس جمهور دولت ج ا ایران برای  مطالبه گری رفتار نهادین و حرفه ای از سازمانهای کشور برای رشد فراگیر و توسعه ملی باشد.

سازمان برنامه وبودجه باید شان راهبری توسعه را به نمایش بگذارد.


لازمه این تحول، وقوف و اذعان به جایگاه سازمان متمرکز توسعه است، چیزی که اخیرا به راحتی محل تردیدها و تشکیک ها بوده است.

ما آینده پژوهی خوانده ها نیز، به وجه اجتماعی آینده پژوهی دلبسته تریم،

اما، نگاهی به وضع جامعه و ظرفیت های موجود داشته باشید،

ما باید درایور و پیشران توسعه باشیم وقتی که هستیم. ما سازمانی متمرکز و دولتی داریم، بلی طبق الگوهایی رقیب، نباید می داشتیم، ولی اینک که هستیم، راه حل حذف این دستها نیست، باید ببینیم کارکرد این دستها را بکار گیریم موفق تریم یا حذف کنیم و از صفر همه چیز را به شانس و اقبال و زمان بسیار بسپاریم؟

بلی دولت سنگین، مضر است ولی چاره قطع انگشتان دست است یا بکارگیری این انگشتان برای ساختن ماشین بزرگسازی اقتصاد بخش خصوصی؟


مواظب باشیم از هول حلیم نیافتیم تو دیگ! 

سازمان برنامه و بودجه کشور، باید به وظیفه تاریخی خود، واقف و عملگرایانه ظاهر شود.

 

سعید تمر

یک راهنمای سر راست به سناریو سازی لینک

1- چه  عامل های کلیدی از آینده فلان بهمان را دوست  دارم که الان بدانم تا بتوانم تصمیم های خوبی بگیرم.

2- چه نیروهای پیشرانی بر عاملهای کلیدی 1 اثرگذارند؟

3- ماتریس اثر-نامطمئنی را برپا کن

4- منطق هویدا می شود

5- توصیفی ارائه کن

6- کنایه ها و استلزامات هر سناریو

این قسمت از برنامه ریزی سناریویی در ویکی عالیه


این ریویو 2012 هم 

این مقاله  و بخصوص این قسمت دوم فارسی  که ترجمه ای از مقاله بیشاپ هست رفع ابهام های خوبی داده

gbn یک کار

و این

و این برای شبکه ای از سناریوها

سعید تمر